Sun11192017

Last update03:57:49 PM GMT

Font Size

Profile

Menu Style

Cpanel

மலையாளமும் செம்மொழியாம்; மாணவரும் ஆசிரியராம்!

  • PDF
மலையாளத்தையும் செம்மொழியாக மத்திய அரசு அறிவித்துள்ள செய்தி ஒருபுறம் ஆச்சரியத்தை அளித்தாலும், மறுபுறம் எதிர்பார்த்ததாகவே இருந்தது எனலாம்.
 
எம்மொழி செம்மொழி எனக் கேட்டால் எம்மொழி செம்மொழி என தனித்தன்மையுடன் சொல்லும் பெருமிதம் தமிழர்களுக்கு மட்டுமின்றி இனி அனைத்து 'திராவிடர்'களுக்கும் உரித்தானதாக அமைவது இயல்பானதன்று; மாறாக தேர்தல் அரசியலில் அந்தந்த மாநில மக்களையும் இனத்தையும் அரவணைக்கும் ஒரு மேன்மையற்ற உத்தியே ஆகும்.
 
மலையாள நாடு தமிழகத்தின் ஒரு பகுதியாக தமிழ் மூவேந்தர்களான சேரர்களின் ஆதிக்கத்தில் இருந்துவந்துள்ளது என்பது வரலாறு நமக்குக் காட்டும் உண்மை. சேரளம் தானே கேரளம்.

அந்தப் பகுதியில் புழக்கத்தில் இருந்த தமிழ் நடையானது காலப்போக்கில் செங்கிருதத்துடன் கலந்து தனித்த ஒரு மொழியாகக் கிளைத்தது. இன்றளவும் மலையாள மொழியில் புழங்கும் தூய தமிழ்ச் சொற்கள் இதனை உணர்த்தி நிற்கின்றன.
பதினாறாம் நூற்றாண்டில் எழுத்தச்சன் மலையாளத்திற்கென்று தனி எழுத்துருக்களை (லிபி) உருவாக்காதவரை, மலையாளத்திற்கென்று தனித்த அடையாளம் அமைந்திருக்கவில்லை.

தொன்மையான செவ்விய இலக்கியங்கள் என்று வருகையில், தமிழ்த்தாயின் மார்பில் பாலருந்தும் சிசுவாகவே இன்றளவும் மலையாளம் உள்ளது.

செம்மொழிக்கான தகுதிகளை வரையறுத்ததிலும், அடிக்கடி அரசியல் காரணங்களுக்காக அதனை மாற்றிக்கொண்டதிலும் நிகழ்த்தப்பட்ட கூத்துக்கள் கண்டிக்கத்தக்கவை. 2000 ஆண்டுகளேனும் தொன்மை உடையதாக இருக்க வேண்டும் என்ற  நிலைப்பாடு, பின்னர் 1000 ஆண்டுகள் இருந்தால் போதும் என்று மாற்றிக்கொள்ளப்பட்டது. யு. அனந்தமூர்த்தி போன்ற, பீட ஆளுமைகள்  தம்மொழியான கன்னடத்துக்கும் செம்மொழி நிலையினை உருவாக்கும்  நோக்கில் இதனைச் செய்தனர் என்று தெரியவந்தது. 

தமிழை செம்மொழியாக்கி விட்டோம் என்று மார்தட்டி அதற்காக உலக மாநாடு கண்ட 'தமிழினக் காவலர்கள்' எனப்பட்டவர்கள் தங்களது மெத்தனத்தின் மூலம் தமிழினக் கேவலர்களாகி விட்டதையே மலையாளத்திற்கு செம்மொழி நிலைப்பாடு என்ற செய்தி உணர்த்துவதாகக் கொள்ளலாம்

செம்மொழி என்பதற்கு அந்த ஆறு பழமையான மொழிகளின் பொதுத் தன்மைகள் (தொன்மம், வளம் போன்றவை) மட்டுமே தகுதிகளாக எடுக்கப்பட வேண்டும்.

இனியேனும் இந்த அபத்தத்தை உணர்ந்து, தொன்மையும் வளமையும் மிக்க அந்த ஆறு உண்மையான செம்மொழிகளுக்கு (அராபு, தமிழ், செங்கிருதம், ஹீப்ரு, இலத்தீன், கிரேக்கம்) வேறு  ஏதேனும் தனிச் சிறப்பு செய்யப்பட வேண்டும். இல்லாவிட்டால் இந்தியாவிலுள்ள எல்லா மொழிகளும் (துளு, கொங்கணி) உட்பட செம்மொழிகளே என்று அரசு அறிவித்து விடட்டும்.

மாணவர்களும் பாடம் நடத்தலாம், ஆசிரியர்களாகப் பணி புரியலாம் என்ற நிலையை கொண்டு வந்தால், ஆசிரியர் என்பதற்கான மரியாதைத் தகுதியும் பதவிப் பொறுப்பும் கேள்விக்குரியது ஆகிவிடாதா?
 
-இப்னு ஹம்துன் 
 

ஞாயிற்றுக்கிழமை, 02 ஜூன் 2013 17:28 அன்று இறுதியாக இற்றை செய்யப்பட்டது

Add comment


Security code
Refresh